Scheepsrecht

Na de Meubelfabriek  en De Binnenweg, is dit de derde locatie binnen de Brugse Poort waar vzw’s, kunstenaars, jongeren, plaats kunnen vinden om hun ding te doen. En wat voor één.

Vrijdag opende De Koer voor de buurt, en bracht Het Gents Gazetje de receptie en het familiefeest op Facebook in beeld.

Zaterdag kwam het groot geweld, en kwam Kinky Star eens kijken. Tussen de optredens door werd de inhuldiging van Feestzaal Meibloem  met de originele tekst van E. Anseele uit 1911 opnieuw gebracht.

Bedankt Gentblogt

We spreken ergens 2004,-5 of -6:
– “Van waar zijde toens wel?”
– ik: “uit Ieper.”
– “Aha, een
Westfluut. D’er zijn d’er hier vele. Blijven plakken na de studies zekerst?”
– ik: “Ahja, zo gaat dat hé.”
– “En blijfd’ier weunen?”
– ik: “‘k Peistwel…. “

maar ik dacht erbij: “…want er zitten hier in Gent bende gedreven digitale snaken die gewoon vanuit het niets een gazet op het internet uit de grond stampen. Ze noemen het Het Project, en ook wel een stadsblog. Een groep enthousiastelingen die daar dag in dag uit mee bezig zijn. Ze blogden al op hun eigen – over lopen, beesten op de koer, hun legendarische kat, boeken en CD’s, maar dus nu ook op Gentblogt. Ze vertellen wat er in Gent te doen is, en over hoe graag ze die stad zien.  Kweeniethoe handig om die stad te leren kennen. Ze organiseren ook tien dagen lang de verslaggeving van de Gentse Feesten met vliegend reporters via mailinglijsten en wiki’s en al. (en gebruiken ook veel “en al”) Wat een krachttoer is dat elk jaar weer. Nie geweune.”

25 juli 2006, de laatste ochtend van de Gentse Feesten:

“Maar kijkt, dat is Michel van Gentblogt. Die gaat ‘s ochtends op de Vlasmarkt op pad met zijn kodak om foto’s te schieten. Ziedewel, we staan erop!”

De meneer die mijn weblog leest
Foto Michel Vuijlsteke

In 2008: Die jaarlijks krachttoer, daar wil ik wel eens aan meedoen.  Ik heb eens in de Vooruit gezeten, met Michel, i., Els en Bruno en andere geïnteresseerden. Kijk, kaartjes:

gentblogt

Eén artikeltje, dat moet toch lukken. Ik ben nu toch op wandel, en heb m’n notitieboekje bij. Hannelore Bedert, is dat de moeite? Of beter iets anders? Isabelle A en A Brand in de Charlatan. Oké, ik typ, (en hertyp en hertyp, weetwel…), klaar en insturen.  ‘t Staat er op!

GentBlogtIsabelleA

Vijf dagen later waagde ik me aan een volgend concertverslag. Via een aantal vluchtig getikte steekwoorden op de gsm stond ook een tweede artikel op de site te blinken.

Velen gingen me al voor in het afscheid en de bedankingen, ik heb ze één voor één gelezen. Van mijn kant oprechte dank, iedereen van Gentblogt, om tien jaar onze, en ook mijn gids in Gent te zijn!

Hindernissenparcours

Of ik soms heimwee heb naar de Muide? Wel, na bijna tien jaar op “het Eiland” gewoond te hebben en voor even online de knaap* van de straat geweest te zijn , vind ik er nog veel beter mijn weg dan in de Brugse Poort. Maar dit dagelijks huzarenstukje met de fiets hieronder, vastgelegd door Ivan, was nu niet echt mijn favoriete Muidemoment van de dag.

Zoals @zofie zei: Nog veel werk, Stad Gent.

*De knaap haalde ik uit een boek van straatburgemeester Bart : “Sire,het volk mort: sociaal protest in België, 1831-1918 ”  uit 1997  van Gita Deneckere.

Op het einde van de 18de eeuw bestonden in Gent niet minder dan 211 ‘gebuurten’.(…) De ‘gebuurten’ vervulden vóór de Franse tijd diverse en vaak onvervangbare functies (nachtwacht, onderhoud van openbare voorzieningen, brandbestrijding, ordehandhaving, opluistering van feesten, processies en ceremonies, voedselbevoorrading…) De dekens van de buurt werden verkozen door de bewoners, ongeacht rang of stand, en fungeerden als schakels tussen het stadsbestuur en de bevolking. Zij werden elk geassisteerd door een dekenin, een baljuw en een knaap. De laatste was de sprekende gazet van de buurt en werd voor zijn rol als loopjongen vergoed. De dekens traden op als peismakers of niet-repressieve bemiddelaars bij burenruzies en gekrakeel.