Naar dardennen

Met de oud-kampleiding gaan we sinds 2004 elk jaar, begin december op weekend. De groep telt telkens tussen de 15 tot 25 man, vrouw en (meer en meer) kinders. En iedere keer neem ik me na het weekend voor om eens een lijstje met de weekendhuisjes en activiteiten van de voorbije jaren op te stellen. Working on it, het komt er. Ooit.
De organisatoren van het weekend houden de locatie en het programma ieder jaar strikt geheim, en dus was het verschieten dat deze kast helemaal voor ons, een groep van 13 grote en 9 kleine kinderen, een weekend was gereserveerd.  Goed geprijsd en waw gevloerd: La Villa van het Centre de Rencontres et d’Hébergement CIRAC in Marcourt, vlakbij La Roche-en-Ardenne.

Le Villa cirac

Weekendvloer

Living stijlvol ingericht, keuken voorzien van vaatwas en groot gasfornuis, voldoende warm water in de douches. Alles wat we nodig hadden was er, ook de zon bij de ochtendwandeling.

Paarden die ontbijten.

Zaterdagnamiddag splitsten we op. Voor de kinders waren de grotten van Hotton voorzien, maar gezien het goeie weer werd er naar het Parc Chlorophylle getrokken. Met de grote mensen ondernomen we een wandeltochtje naar Jupille-sur-Ourthe.

Om er iets wilds en blijkbaar exclusiefs te doen: Quadbiken bij Wildtrails.
Zoals de site zegt, een kruising tussen een go-cart en een mountainbike: 27 versnellingen, maar dan op 4 wielen. Nog cijfers: 29 kilo, 1600 euro en 15 stuks in de Benelux.  Onder begeleiding van een gids-op-mountainbike doe je een toer doorheen de velden en de bossen. Soms een pittige klimmetje, even wat behendigheid tussendoor, maar ook downhill sjezen in opgedroogde rivierbeddingen.

Zondagmorgen ging de tocht naar La Roche-en-Ardenne, alwaar bij Ardenne Adventures een klimparcours was besteld. Hier kon ook gesjeesd worden, maar dan over een staalkabel van boom tot boom. Met de klimgordel, bijhorende instructies, musketons, sleutels aan staalkabels zat je steeds veilig vast. Voor de kleine klimmers was er laag bij de grond een parcours op maat, en de kleine durvers die het hogerop hadden gezocht, kwamen ook weer veilig op de grond terecht.

Meer tips voor trips volgen nog. Beloofd.

Kotkapriolen

Eind augustus. Er werden onder oud-kotgenoten plannen gesmeed om de Zesdaagse in ‘t Kuipke in Gent aan te doen. Een kotreünie.

We zaten in de tweede helft van de jaren negentig samen op kot in de Mechelsevest in Leuven. Bij broeders Salesianen van Don Bosco, die op het derde verdiep verbleven, terwijl de studenten op de eerste twee verdiepingen zaten. Studiehuis De La Salle: douche en balkon op elke kamer, keuken op elk verdiep, poetsvrouw, een tv-zaal, een kelder met kicker-en pingpongtafel, zithoek en later een toog met logo. Iedereen hetzelfde t-shirt om op stap te gaan. Luxekot. Supertijd.

Wanneer het eerste voorstel van slaapplaats werd geformuleerd, konden ze niet vermoeden dat ik die vanachter mijn bureau met een kwartdraai naar links ook kon vastleggen:

Andromeda

Ik had ze 16 jaar niet gezien, maar het was net alsof de tijd was stil gestaan.

Kotreünie

Het op stap gaan in het Kuipke en het afzakken naar het centrum verliep even enthousiast als toen, met alle toestanden incluis, maar we waren wel één ding vergeten: dat we geen twintig meer waren.

Koer bouw(hoog)dagen

Derde weekend van de maand. Bouwdagen op de Koer. Is er iets afgebroken? Is er iets bijgekomen? Ja en ja. Een winkelplafond op zaterdag, en een Echt Werkkot op zondag!

Zaterdag: Afbreken
Het plafond vooraan, aan de straatkant, moest nog naar beneden.
Stelling laten aanrukken, helmen, stofmaskers en stofbrillen op (safety first!), en koevoeten, bijl en bijtelhamer in de aanslag en stof maken.
Culinair hoogstandje tussendoor (bedankt Vanessa!) en neerhalen, vegen, en container vullen.
Vier uur: plafond weg. Tsjakkah!

Zondag: Leeghalen (vooraan) en inrichten (Het Kot)
Vooraan nog wat plak van de muren halen en de toekomstige winkelruimte leeghalen. Aah, leeg.

Next stop: Het Kot Dat Leeg Staat.
Wat willen we hier? Een echt ‘Werkkot’ met een werkbank, een houten wand, en een paar schappen waar we werkgerief in en op kwijt kunnen.
En hei, nu we toch bezig zijn, met een beetje meer licht binnen, zou het ook tof werken zijn.
Vijf uur: we hebben een kot. Een Echt Werkkot, met binnenvallende zon. En contente mensen, voldoening en meer dan verwacht.
Volgende week meer van dat!

Roads?

“Roads? Where we’re going we don’t need roads.”

Een DeLorean Time Machine op de E40 richting Brussel, waarschijnlijk vertrokken vanuit FACTS in Flanders Expo, Gent.

Éigenlijk had ik verder moeten filmen toen onze auto zich liet hangen en de DeLorean ons weer voorbij stak. Zodanig dat eerst de neus verscheen, om vervolgens het gat van de auto in beeld te brengen.

DeLorean

‘t Zal voor een volgende keer zijn, in de toekomst ergens.

Het einde van een muur

Een simpele opdracht op de planning van de Koer vandaag, en een volgend stuk in het Koer muuravontuur:
“- Er staat een stuk muur te veel in de gang, hier staat ze, haal ze neer.”

Een muur. Ze staat er. Ze moet neer.
Een muur. Ze staat er. Ze moet neer.

Breekwerk, our favourite. Akker & Ambacht stofvrij houden, rechts en links gleuven schijven, stenen rij per rij rechtstreeks in de klaar staande kruiwagens kloppen.

Een uurke, om vervolgens te pauzeren met aperitief van stoofvlees- friet (bedankt Romanie!), en een culinair hoogstandje van Veerle. Een uur later lag de muur proper afgelegd in de container.

Ze ligt neer. Nu nog proper afleggen.
Ze ligt neer. Nu nog proper afleggen.

Tijd voor een éclairken of twee, drie bij de koffie, dankzij Jeanine en Romanie van den hobby die in de Feestzaal een souper geven.
One down, more to go, en “Tsjakkah!”, zou Eva zeggen.

Geen muur meer

600 graden

Latexmuur

De muur links had in het verleden een laag extra verf gekregen, splinterde van de muur, en onder invloed van de warmte van de behangafstomer zag ik dat hij nog meer losliet.

Hierop kreeg ik het idee om de warmte op te voeren, en te kijken hoe de verflaag hierop ging reageren. De eerste test met een verfafbrander van iemand uit de buurt gaf met enig geduld wat resultaat.

Vervolgens één aangeschaft (tip: amazon.fr) en op een woensdagnamiddag uren op de verwarmde verf staan kijken en krabben, maar het schoot.maar.niet.op.

Conclusie: Die verflaag op deze manier van de muur afhalen is onbegonnen werk.

Waar schoot het wel op: achteraan in de gang, aan de twee kanten. Aan de ene kant, meer plak weg, en aan de andere kant, aan de wand van de keldertrap, weg papier.

Next: upstairs!

Op stoom

Na de rechtermuur tussen gang en living, was het tijd voor wat werk in d’hogte. Uit curiositeit toch snel even de muur links boven de trap gecheckt: Google Earth aan de muur, maar met meer reliëf en zeeniveau’s.

Boven de trap

Het plafond achter de groene boog, aan de kant van de keuken achteraan, hing een beetje door, en er kwam wat plak naar beneden. Voor het afhalen van behang, verf en pleister was een veiligheidsbril, moest ik die toen al gehad hebben, wel nuttig geweest. Af en toe met de ogen knipperen en wazig zicht daarboven, maar het ging.

Gang Plafond Achter
Layers>Delete>Layer in Photoshop. Was het maar zo simpel.

Het dikke vinylpapier vooraan liet snel los, en was gewoon droog van de muur te trekken. Het fijnere poivre et sel papier was van een ander merk, moeilijk af te krabben, en in het midden met zijn 3,37m hoogte maar moeilijk bereikbaar. Het soppen met behangafweek had iets van douchen, en dan nog bleef het ver reiken, en ferm krabben. Te hoog plafond, te kort laddertje en te straffe colle.

Enter Hans. Hans Dampfreiniger.

Hans Dampfreiniger

Een behangafstomer van de gebuur, die hij nog in de kelder had liggen. Het aanzetstuk van het uiteinde was wel kapot, maar stevig geplakt met duct tape, dus kon ik het toch eens proberen. Voor een paar uur, want onder invloed van de hete stoom viel het geplakte uiteinde uiteen, en opnieuw tapen gaf hetzelfde resultaat.
Maar ik voelde wel een groot verschil in afsteekgemak. Eigenlijk wil je dan geen sponsen, behangafweek, behangperforators,… meer, maar alleen stoom.

Hangen de muren van je huis vol papier en wil je er vanaf? Koop zo’n stoomaffaire. ‘t Wordt op slag veel plezanter en ‘t gaat vooruit. Ga de sites van de Gamma en de Brico af (veel Wagner), en kijk ook eens op tweedehandssites. Eens het papier er afhalen in een huis erop zit, worden zo’n dingen vaak weer doorverkocht. Op Kapaza vond ik er één in Zwijnaarde voor geen geld (12 euro). Dat was op dezelfde avond afspreken, afhalen, uit de doos halen, zien dat hij er als nieuw uit ziet, en beginnen stomen. Je kunt tegelijkertijd stomen met links en afsteken met rechts, en het papier valt er bijna vanzelf af. En als de stoom op is, is het tijd om te pauzeren. Nog wat muuravonturen te gaan, die Decoleuse DEC 200 en ik, maar zijn best al goede vrienden.