Groenere dreef

Al 20 jaar gaat ze overal mee. Een bescheiden ficus van Flora Bloemen in de Boomgaardstraat in Ieper. Eerst en vooral op kot in de Mechelsevest te Leuven. Korte tussenstop aan het Sint Jacobsplein boven de Memento, om terug op de Mechelsevest te belanden. Dan maakte ze de oversteek naar de Akkerstraat te Gent, om vervolgens een paar jaar later naar de Makelaarsstraat te verhuizen.

Bollamp

Er werd enkele jaren uitgeweken naar de Groene Briel

Idee! #kerstboom
Even mijn plant verzetten tegen de binnenschijnende zon

…om nu weer te landen in de Groendreef, om ze meteen tot een groenere dreef te maken.

Groenere dreef

Ze heeft nogal rond gezeten, die plant.

Dramakat

Ik hoorde van mijn interieurgebuur dat het  gewenningsprogramma, waarbij ik m’n kat tracht bij te brengen dat alle katjes op de Brugse Poort overdag buiten spelen, de buurt  vorige week deed overwegen de brandweer te bellen. Het is bij het vertrek naar het werk steeds een hartverscheurend tafereel, maar ik dacht dat het na het wennen aan de eerste winterkou wel zou ophouden. Niet dus.
Er werd aangebeld bij de buurman , er werd vanalles verondersteld (“Het klinkt alsof ze ergens tussen zit”, “Dien mens is precies al een paar dagen weg”,…), en er werd overlegd wat er nu moest gebeuren aan het poezenverdriet.  Ongerustheid bij de omwonenden dus, maar tot een interventie op de Groendreef kwam het dus gelukkig niet.

Als verzachtigde omstandigheid roep ik in dat ze doof is. Ze hoort dus niet hoe dramatisch ze doet. Een dove kat, het is wat.
Vier jaar in de makelaarsstraat de luxe gehad hebben steeds binnen te mogen zitten, ik snap dat wel.  Én het is  nu eenmaal veel knusser op toestellen waar een warme voeding in zit, dan op koude terrastegels.

Zotac+Plex +Youtube+Minoe

Knusjes

De huizen aflopen

Normaal gezien loop ik steeds hetzelfde parcours. Vanuit de makelaarsstraat, over de spoorwegbrug, rechtdoor langs de sporen. Dan steek ik de spoorweg over en loop ik  het Jan Yoens sportterrein voorbij. Even verderop neem ik dan het jaagpad, wat verstand op nul betekent, want dit gaat steeds rechtdoor doorheen het  groen. Enkel op een drietal oversteekpunten dien ik even te vertragen. De brug over de Brugsevaart is het keerpunt. Na een professioneel ogend stretchmoment neem ik dan dezelfde weg terug.

Runkeeper-17062013

Maar nu kwam ik aan de spoorwegbrug, zag ik dat die dwars stond, en besloot ik dan maar het water via de sluisinstallatie aan de Sassekaai te dwarsen. De Nieuwe Vaart was niet veraf, dus waagde ik het er maar op. Rechtdoor naar de Champs-Élysées ( hoe Nathalie van ‘t werk De Elyzeese Velden noemt ), tot aan het nieuwe huis. Daar nam ik de stretchpauze met het zicht op het water en de boten aan de kant. Vervolgens keerde ik terug, liep  ik de Groendreef verder af, langs de oude rijkswachtkazerne met de zware deur (de foto nam ik voordien als tip voor @mdevrieze ) en koos vanaf de brug weer voor de terugweg zoals ik het gewend was. Eerder tsjokkend vanaf de spoorweg,  punten op stijl en elegantie zullen we hierbij niet scoren, maar wel dik tevreden van de afstand.

Runkeeper

Getekend

Zij ging het wel lezen, zei ze.

Omdat het bodemattest en de stedenbouwkundige informatie nog ontbraken diende de verkoopsovereenkomst van het huis naar een “overeenkomst houdende een gekruiste aan- en verkoopoptie”  herwerkt te worden.
Van  opnieuw lezen is zoals je kan zien,weinig van euh… in huis gekomen. Maar alles werd door Notaris Dewulf met fijne kwinkslagen naar kandidaat-verkopers en -koper voorgelezen en toegelicht, en met het toeschuiven van de nodige centen, met de beste pen getekend.
Ik had een grapje klaar van een zwembad dat ik scheen te missen in de compromis. Maar een ijsbreker bij de notaris bleek niet nodig.  Geen zwembad dus. Met de waterput zal ik het moeten doen, bij temperaturen zoals die van vandaag.